Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Παρελαύνοντας στο δρόμο της... χαμένης συνείδησης

"Και το νεράτζι είναι μικρό, πο πο πο πο"

Γράφει η Έρρικα Ρούσσου

"Ένα στ 'αριστερό!"
Το πόδι χτυπά δυνατά το έδαφος. Ένα έδαφος ποδοπατημένο από πορείες και προσαγωγές. Από αγανάκτηση και σκάνδαλα. Από σωτήρες και προδότες.

- Τι είναι χειρότερο από ένα έθνος που αδυνατεί να τηρήσει τις εθνικές του εορτές;
- Να τις τηρεί, υπονομεύοντάς τες.

Η μικρή μαθήτρια Ελλάδα, παρελαύνει σήμερα. Άσπρο πουκάμισο, μπλε φούστα. Με το κεφάλι ψηλά(;) τιμά εκείνους που χάθηκαν ώστε εκείνη να αποβάλλει τη στάμπα της υποδούλωσης.