Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Η διαστατική μάχη αρετής και κακίας

«Η μάχη: Ο Αγ. Γεώργιος σκοτώνει τον δράκοντα».
Πίνακας του Edward Burne-Jones (1833-1898).
Το καλό κυριαρχεί στον χρόνο. Το κακό στον χώρο. Απόδειξη του αληθούς τούτου του συμπεράσματος είναι οι πανανθρώπινες αξίες. Εκείνες που προάγουν τον πολιτισμό και αναβιβάζουν τις συνειδήσεις μας στις ουράνιες σφαίρες της αρμονίας και του αγαθού, αντέχουν στον Καιρό. Η αγάπη, ο έρωτας, η αυτοθυσία, η αλληλεγγύη, η κατανόηση, η φιλαλήθεια, δεν έχουν πάψει ποτέ να τυγχάνουν σεβασμού από τους ανθρώπους – παρότι οι περισσότεροι εξ ημών δεν είμαστε αρκετά ισχυροί ως προσωπικότητες για να υπηρετούμε απαρασάλευτα αυτές τις ιδέες και να ακολουθούμε τους ορθούς τρόπους συμπεριφοράς. Η βαρεία ύλη και οι χαρές της πληθωρικής παρουσίας της ξεκινούν και τερματίζουν εδώ, στη γη, στο έδαφος. Προορισμός τους η αποσύνθεση. Στην εντελέχειά τους υπάρχει μόνο μια αποστολή: το πέρασμα στην απώλεια. Ο νόμος της βαρύτητας κυριαρχεί επάνω στην ύλη και στα «καλούδια» της σαν τύραννος, από τον οποίον δεν υπάρχει λυτρωμός. Ειδικά όταν τον πολεμάς με τα όπλα του. Βασιλείς, δικτάτορες, πανίσχυροι δημοκρατικά εκλεγμένοι άρχοντες, πλούσιοι, στρατηλάτες, ξακουστοί και αφανείς εξουσιαστές, έχουν περάσει στη σφαίρα της λήθης – ή ακόμα και της ιστορικής απαξίας άμα τη λήξει του βίου τους. Η δύναμή τους ήταν περαστική και αποδήμησε μόλις εκδήμησαν.