Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

(Κά)καλα-τράβα

Μα τι είναι αυτά που έγραφαν τα «Νέα»; Σοβαρολογούσαν; «Κυνηγούν τον Καλατράβα από Νέα Υόρκη ως τη Βενετία λόγω υπερκοστολόγησης ελαττωματικών κατασκευών». Για πάμε παρακάτω να δούμε τους μεσότιτλους του άρθρου: «ΟΑΚΑ: Το λίφτινγκ κόστισε 12.771% παραπάνω από το αρχικό πλάνο! Βαλένθια: Το Palau de les Arts κόστισε τέσσερις φορές παραπάνω από το αναμενόμενο. Οργή και αγανάκτηση σε Βενετία, Οβιέδο και Νέα Υόρκη για τον Καλατράβα». Πού να διαβάσεις, φίλτατε, και μέσα, στο ζουμί (το δικό σου, αυτό που σου λείπει και τρέχεις τώρα να κάνεις ρύθμιση στη ΔΕΗ γιατί δεν βγαίνεις): «Μέσα στο γενικό κλίμα της ανοργανωσιάς, ανατέθηκε στον Ισπανό αρχιτέκτονα το λίφτινγκ του ΟΑΚΑ. Μόνο η μελέτη κόστισε 1,17 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα 300 μέλη της ομάδας του Καλατράβα αμείφθηκαν με 4,5 εκατ. ευρώ! Τα ευτράπελα δεν σταμάτησαν εκεί καθώς η στέγη του σταδίου κόστισε 130 εκατ. ευρώ, ενώ η συντήρησή της κόστισε άλλα 6 εκατομμύρια. Εν τέλει το συνολικό κόστος της ανακατασκευής του ΟΑΚΑ έφτασε τα 399 εκατομμύρια ευρώ, με την υπερκοστολόγηση να αγγίζει το 12.771% από τα αρχικά 3,1 εκατομμύρια ευρώ που είχαν υπολογιστεί».

Η παραδοσιακή Δεξιά και το ιδεολογικό αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Από τα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης και της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους εισήχθη στη χώρα μας το αστικό πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ένα πολίτευμα ολιγαρχικό που λειτουργεί μόνο με κόμματα (και κυρίως τις κομματικές ελίτ) το οποίο όμως προϋπέθετε αστική βιομηχανική κοινωνία στην οποία η άρχουσα τάξη είναι αυτή των προυχόντων βιομηχάνων μεγαλοαστών. Όμως τέτοια αστική βιομηχανική κοινωνία και αντίστοιχη ολιγαρχική οικονομική τάξη μεγαλοαστών δεν υπήρχε.