Αλέξια - Νερομπογιές

Τα παιδιά του Παραδείσου

Eίσαι απίστευτος, Εδουάρδε! Όχι μόνο είσαι πλούσιος,
αλλά θέλεις ν’ αγαπιέσαι και σαν να ήσουν φτωχός!
Τι θ’ απομείνει τότε στους φτωχούς; Λογικέψου.
Mη θέλεις να τους τα στερήσεις όλα!

Στα "Παιδιά του Παραδείσου" (το αριστούργημα του Μαρσέλ Καρνέ που εξέφρασε ανεπανάληπτα το μποέμικο ήθος των θεατρίνων και το λεπτό όριο μεταξύ αλητείας και ευυπόληπτης ζωής) ηρωίδα είναι η Γκαράνς - παιγμένη από την ολέθρια Αρλετύ. Η Γκαράνς, μεγαλωμένη χωρίς μάνα στα ζόρικα σοκάκια του Μελιμοντάν, είναι κάτι μεταξύ φιλοσόφου και εύκολης γυναίκας - με το γερό κόκαλο που θρέφει η μοναξιά κι ο δρόμος, με την έλλειψη ηθικολογίας που γεννά η ανάγκη για τα βασικά. Είναι όμορφη, νέα και την έχουν
ερωτευτεί όλοι. Κι εκείνη εξίσου δίνεται σε δολοφόνους και ποιητές, χαμογελώντας. Ώσπου, σε μια στροφή της τύχης, παραδίνεται και παντρεύεται μ’ έναν ζάπλουτο νεαρό κόμη, με τον οποίο διατηρεί μια amitié amoureuse, μπλεγμένη με τις συνήθεις συμβάσεις του πλούτου.

Πετάξτε τα βιβλία και διδάξτε.... Πατριδογνωσία

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

«εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή και λάμπουν τα έθνη» Ρήγας Φερραίος

«Εις των Φράγκων υποσχέσεις μη στηρίζετε ελπίδας/ Έμπορος ο βασιλεύς των αγοράζει και πωλεί/ Εις των τέκνων σας τας λόγχας και ασπίδας και κοπίδας,/ Εις αυτά, αυτά και μόνον η ελπίς ας στηριχθεί./ Από τους αγρίους Τούρκους και τους πονηρούς Λατίνους/ Όσο δυνατοί κι αν είσθε δεινούς τρέχετε κινδύνους» (Κ.Σαρδέλη «Η Ρωμηοσύνη και ο Φώτης Κόντογλου», εκδ. «Αστήρ», σελ. 47).

Το ποίημα, το παραπάνω απόσπασμα, δεν είναι γραμμένο, όπως θα περίμενε κανείς, από Ρωμηό. Είναι του λόρδου Βύρωνα από το έργο του «Δον Ζουάν». Δυστυχώς το μόνο που διδάσκει η ιστορία είναι ότι κανείς δεν διδάσκεται απ’ αυτήν. Οι Λατίνοι, οι Φραγκογερμανοί είναι πονηροί, γράφει ο ποιητής, τα δάνειά τους, η μνημονιακή φρίκη, τα φάρμακά τους, μας εξοντώνουν. «Τρία πράγματα εχάλασαν την Ρωμανίαν όλην, ο φθόνος, η φιλαργυρία και η κενή ελπίδα», έλεγε ένας παροιμιακός λόγος των χρόνων της Άλωσης της Πόλης. Ας προσέξουμε την «κενή ελπίδα», τα «λόγια τα παχιά», τα «λιθάρια στον τουρβά», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης. Το ζητούμενο σήμερα είναι ο απεγκλωβισμός, η απελευθέρωσή μας από το καταδιεφθαρμένο κομματικό κράτος, η καινή, και όχι η κενή, ελπίδα. Πού να την βρούμε όμως, πώς θα απεκδυθούμε το ξεραμένο φιδόδερμα του κενού, της θλίψης, της παραίτησης;

Η πίτα της ΕΛΕΤΑΕΝ (και συμβουλές σε πολιτικούς)

Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών σύμβουλος σε δικαιώματα άνθρακα, και η ΝουΔού (τι καλό όνομα έχει αφήσει ο Σιούφας... μπρρρ... ρωτήστε στον ΣΕΒ. Για Πασόκους, δεν λέω, πιπέρι...)

Μπέλλου, Μπίνης - Ποιά καρδιά δε θα ραΐσει

Ο αστακός της κρίσης!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΝΙΣΗ - ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ Θ' ΑΚΟΥΣΩ

Το όραμα του Πούτιν που… ενοχλεί

ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ

Στις 4 Μαρτίου, οι πολίτες της Ρωσίας θα κληθούν να εκλέξουν τον νέο Πρόεδρό τους… Έτσι ξεκινάει ο Βλαντιμίρ Πούτιν το άρθρο που υπέγραψε στην εφημερίδα «Ιζβέστια», παρουσιάζοντας ουσιαστικά το πολιτικό μανιφέστο του, για το παρόν και κυρίως για το μέλλον.

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας, που επιστρέφει στην Προεδρία, αν και όχι με τον πανηγυρικό τρόπο με τον οποίο θα προσδοκούσε, εξαιτίας του ανοικτού μετώπου με κοινωνικές ομάδες που αμφισβητούν το αποτέλεσμα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών, και ζητούν περισσότερες μεταρρυθμίσεις, συνέθεσε ένα άρτιο προεκλογικό μανιφέστο.

Δεξιά ή αριστερά; Ένα «προσχολικό» τεστ για… μεγάλα παιδιά!

Στη φωτογραφία βλέπετε ένα απλούστατο σχέδιο ενός σχολικού λεωφορείου, το οποίο δόθηκε σε παιδιά νηπιαγωγείου, προκειμένου να το περιεργαστούν και στη συνέχεια να απαντήσουν σε ένα ερώτημα. Αφού, λοιπόν, είδαν λίγη ώρα την εικόνα, κλήθηκαν να απαντήσουν στην εξής απλή(!) ερώτηση: «Προς ποια κατεύθυνση νομίζετε ότι πηγαίνει το λεωφορείο που βλέπετε και γιατί; Δεξιά ή αριστερά;

Τι να λέει η διαφήμιση μπροστά σε αυτό;;;