Εσείς, κ. Βενιζέλε, πιστεύετε στ' αλήθεια ότι έχετε εντολή;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Με το συμπάθιο, αλλά επιτέλους τι θέλει να πει ο ποιητής; Τι εννοεί ο κ. Βενιζέλος όταν λέει (χθες από βήματος Βουλής) ότι αν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πιστεύει πως μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερα, «ας το κάνει, αλλά προηγουμένως πρέπει να λάβει εντολή»;

Πιστεύει πως ο ίδιος, ο πρωθυπουργός (αλήθεια πού βρίσκεται αυτή η ψυχή; Προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ της διακοπής του υπερατλαντικού ταξιδίού του;), η κυβέρνηση και οι βουλευτές που ψηφίζουν ό,τι ανοησία κατέβει στο κεφάλι της (αποτυχημένης) τρόικας έχουν εντολή;

Ο μέρμηγκας - Ένα παραμύθι

Δεν θα έχουμε να φάμε στην χώρα μας

Όταν αυτή η Κυβέρνηση ανέλαβε πριν δύο περίπου χρόνια, η κατάσταση, μέσα και έξω, ήταν γνωστή. Το παγκόσμιο κραχ είχε γίνει το 2008, και εάν εγώ και η παρέα μου ξέραμε ότι είμαστε στα όρια, πριν τις εκλογές, δεν πιστεύω ότι είμαστε οι μόνοι, ούτε είμαστε τόοοσο έξυπνοι. Ωστόσο η Κυβέρνηση αυτή μας αποκοίμισε με ανοησίες. Η αδράνειά της ήταν ύποπτη, και αποδεικνύεται μεθοδευμένη και πιθανώς δόλια.

Δημοσιονομική προσαρμογή, διαρθρωτικές αλλαγές, μείωση ελλείμματος, μείωση χρέους, σε περιβάλλον ύφεσης, πιθανόν παγκόσμιας, είναι ...mission impossible, αλλά στην οικονομική διαχείριση και στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ένα είναι σίγουρο: Η μεθόδευση της καθυστέρησης έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, και η υποθήκευσή μας τον Απρίλιο του 2010, επιεικώς, φαύλη. Με λίγο τρακ αναρωτήθηκα, δημόσια, εάν ο ΓΑΠ μας είχε έρθει να παραστήσει τον εκκαθαριστή ή τον αναισθησιολόγο. Αποδεικνύεται ότι και τα δύο έκανε. Τα περί ΑΠΕ και οι Πράσινες Αρλούμπες ήταν και είναι μία συνεχής προσβολή της νοημοσύνης μας, αλλά, δύο χρόνια αργότερα, μου δίνει το δικαίωμα να λέω ότι έχω χάσει κάθε εκτίμηση για ανθρώπους που παριστάνουν τους πολιτικούς και είναι κάτι μεταξύ πλασιέ και παπαγάλου.

ΠΟΥΝΤΟ - ΠΟΥΝΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ...

Το νέο hit που τα σπάει...
ΠΟΥΝΤΟ - ΠΟΥΝΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ...
Απολαύστε το

Μία εικόνα 1000 λέξεις.

Θεοχαρίδης Παντελής - Μικρή Πατρίδα

Απίστευτο: ελέφαντας ζωγραφίζει ελέφαντα!

Όταν στην Ελλάδα λες, "ο Σωκράτης", η κοινωνία καταλαβαίνει Κόκκαλης...

Γ. Δημ

Εδώ η χώρα χάνεται και οι προστάτες του επαγγελματικού "στρογγυλού" αθλητισμού, "θεατρινίζονται".
Έριξα μια ματιά σήμερα το πρωί στον αθλητικό λεγόμενο τύπο, που οι εντεταλμένοι βαψομαλιάδες, παπαγάλοι της πρωινής, κρατικής και ιδιωτικής, ζώνης της τηλεόρασης, διάβαζαν με θρησκευτική ευλάβεια και έφτιαξα ένα ΦΩΤΟ-ΠΑΖΛ.
Λίαν επιεικώς οι αγράμματοι συντάκτες και οι ....γράφοι του "παρδαλού" (κοκινοκιτρινοπρασινου....) τύπου, που απευθύνονται κυρίως στους νέους ανθρώπους, έχουν μαμήσει, στην κυριολεξία, την Ελληνική γλώσσα, με την δήθεν μάγκικη, πλην ηλίθια γλωσσική έκφραση που χρησιμοποιούν.

«Ἀπό μικρό κι ἀπό τρελό...»

Πᾶνε χρόνια πολλά πού γνώρισα, ὡς μαθήτρια, ἕνα τρελοκόριτσο, πού συνδύαζε καί τίς δύο ἰδιότητες γιά τήν παραγωγή τῆς ἀλήθειας. Τό ἐν λόγω τρελοκόριτσο, ἀντί νά μοῦ γράφει ὅσα ἀπαιτοῦσαν τά «μουρλά» τοῦ ὑπουργείου Ὑπνοπαιδείας –καί τώρα διά βίου παθήσεως- μοῦ γέμιζε τίς κόλλες του «κουφά», ἔτσι γιά νά μέ «κουφάνει». Ἕνα τέτοιο κουφό ἦταν καί τό ἀκόλουθο παραινετικό: «Κάνε τή ζωή σου μακριά καί χρήσιμη σάν χαρτί ... τουαλέττας»!

Εἶχε μιά περίεργη «φιλοσοφία» γιά τή ζωή. Ἡ βιοθεωρία της εἶχε συμπυκνωθεῖ στό ἀπόφθεγμα: «Ἡ ζωή εἶναι μιά ντομάτα· ἄλλος τήν τρώει σαλάτα κι ἄλλος τήν τρώει στή μάπα». Ἐξίσου περίεργη ἦταν ἡ ἀντίληψή της γιά τό σχολεῖο. Γράφει γι’ αὐτό: «Τό σχολεῖο θέλει διάβασμα· τό διάβασμα θέλει χρόνο. Ὁ χρόνος εἶναι χρῆμα. Καί τώρα δέν εἶναι καιρός νά ξοδευόμαστε».

Άννα δεν είναι η βροχή...

...που σου χαράκωσε το βλέμμα.
(Γιάννης Καλαμίτσης)

Η άξια αντικαταστάτης του Άρη στο Υπουργείο Παιδείας, κατάλαβε πως τα προβλήματά της, τα δημιουργούσε το "Θρησκευμάτων" στον τίτλο και έτσι αποφάσισε "να συμμαχήσει με τον διάβολο".

Έλα που όμως απ' ότι φαίνεται δεν του βρήκε ακόμα το κουμπί.
Έτσι:
- Οι διευθυντές βγήκαν μετά από 10 (και αλληλοαναιρούμενες) εγκυκλίους λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία.