Ο κύριος Σονούπο

Ακούς το όνομα του τίτλου. Νομίζεις ότι είναι Ιάπων.
Τελικά διαπιστώνεις ότι είναι επίρρημα και θες
να κάνεις χαρακίρι.

Η νόμιμη και αναπόφευκτη συνακρόαση συνεπιβατών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αποκαλύπτει περισσότερα απ' όσα όλα τα ΜΜΕ μαζί.

Χθεσινό, ακριβές και απίστευτο. Κατά το μεσημέρι επιβιβάζονται στον σταθμό Ηράκλειο του ΗΣΑΠ τρεις νεαρές (ηλικιακή κλίμαξ 16-17). Το βαγόνι δεν είχε πολύ κόσμο και βρίσκουν θέσεις για να κάτσουν. Και ρωτάει η μία (σημείωση: δεν ήταν ξανθούλα. Σκούρο καστανό το μαλλί της): «Ρε σεις ποιος είναι αυτός ο κύριος Σονούπο;» Εν χορώ οι άλλες δύο: «Ποιος;». Επιμένει η κατανομαλλούσα: «Να μωρέ, δεν θυμάμαι τι ακριβώς τη ρώτησα την κυρία Τάδε και μου έλεγε συνέχεια για τον Σονούπο». Αυτή που βρισκόταν καθισμένη δίπλα της προσπαθεί με οξυδερκείς ερωτήσεις να ανιχνεύσει την ταυτότητα του αινιγματικού κ. Σονούπο: «Δηλαδή, τι σου έλεγε γι' αυτόν;». Απάντησε η απορημένη: «Μόνο το όνομά του. Έλα ρε συ, αφού σας είπα... Δυο τρεις φορές σε ερωτήσεις μου η Τάδε μου είπε ο Σονούπο. Όλα ο Σονούπο τα έκανε; Τι όνομα είναι αυτό; Σαν ιαπωνέζικο ακούγεται».

Νύχτα είναι θα περάσει - Αλέκα Κανελλίδου

Αποκάλυψη: γιατί επελέγη η 17η Δεκεμβρίου. Η Ελλάς εν Καμίνω.

Ο αρχικός προγραμματισμός της ψηφοφορίας για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας ήταν η 17η Ιανουαρίου 2015, (του Αγίου Αντωνίου, βοήθειά μας!). Ο πρωθυπουργός μάλιστα θα είχε και το πλεονέκτημα ότι θα παραμύθιαζε τους (τάχα) επαμφοτερίζοντες, με επιχειρήματα του τύπου "κάντε μου ένα δώρο για τη γιορτή μου".

Τελικώς όμως και υπό την πίεση των εξελίξεων, όπως η παράταση του μνημονίου, η ψήφιση νέων μέτρων, η παραμονή του ΔΝΤ κλπ, επελέγη η 17η Δεκεμβρίου (εδώ να δείτε: Δανιήλ του Προφήτου και… των Παίδων εν καμίνω!!!).

“Μουσική κληρονομιά” - Συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του Λ.Αγελόπουλου

Ο Τομέας Παραδοσιακής Μουσικής του Ωδείου Φίλιππος Νάκας διοργανώνει μια συναυλία την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, που επιχειρεί να αναδείξει τη δύναμη της γνώσης της μουσικής γραφής και ανάγνωσης στη μουσική παιδεία και είναι αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου δασκάλου της ελληνικής μουσικής Λυκούργου Αγγελόπουλου.

«Αφήστε με να τραγουδήσω*»

Λαρισινά δοκίμια
Του Μ. Ε. Λαγκουβάρδου

Είναι πρωί. Βαδίζω αμέριμνος σε κεντρικό δρόμο της Λάρισας. Ενας μαγαζάτορας έξω απ' το κατάστημά του φωνάζει: «Τι γράφει αυτός ο ...». Μου θυμίζει αρχαίο τελάλη. Λέω του φίλου μου Κώστα, για τις φωνές: «Εξύβριση», λέει συνηθισμένος απ’ τη μαχομένη δικηγορία του. «Εσύ μιλάς με την καρδιά σου και γράφεις το ίδιο. Ισως αυτό μερικούς να σκανδαλίζει».

Τις προάλλες είμαστε μια συντροφιά σε κάποιο γραφείο και κουβεντιάζουμε για τα αμέτρητα εμπόδια παυ συναντάει στη ζωή του ο σύγχρονος άνθρωπος: Σύμφωνα με τη Χριστιανική διδασκαλία, τα εμπόδια τα βάζει ο Εχθρός για να μη θυμάται ο άνθρωπος το θεό. Πρέπει να έχουμε το νου καθαρό για να θυμούμαστε το Θεό». «Πώς διατηρείται ο νους καθαρός;» ρωτάει μια κυρία της συντροφιάς. «Υπάρχουν διάφοροι τρόποι. Εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι έχουμε τη νηστεία και την προσευχή.» «Μπορούμε να προσευχόμαστε όλη τη μέρα;» «Ο νους ποτέ δεν σταματάει να σκέφτεται. Αν δε θυμάται ο νους το Θεό θα θυμάται τη «βαριά σκοτούρα», όπως λέει το λαϊκό τραγούδι. Τα εμπόδια έχουν σκοπό τη λήθη του Θεού». «Αυτό θα κάνουμε» λέει και φεύγει χωρίς να χαιρετίσει κανέναν.

Η λίρα

Ράψαμε το στόμα μας με κλωστή ατσαλένια φτιαγμένη από το νήμα της υπομονής. Εμείς πλέον, δεν μιλάμε. Κουβέντες κάνουμε με τον εαυτό μας. Κανακεύουμε την “απραξία” μας και “δειλιάζουμε” γιατί πολύ απλά δεν έχουμε έναν λόγο να είμαστε θαρραλέοι.

Γνωρίζουμε ότι τα σύμβολα θα γίνουν εκμεταλλεύσιμα για εξουσιολάγνους και παραδόπιστους ηγέτες που θα μάς σύρουν και πάλι σε μια κατάσταση που ραμμένο το στόμα δεν θα έχουμε, αλλά θα έχουμε ραμμένο το μυαλό με ατσαλόσυρμα μεγάλης αντοχής. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι όλοι τους είναι ίδιοι, είτε κόκκινοι, είτε γαλάζιοι, είτε ροζ, είτε πράσινοι, είτε δημοκράτες ακομμάτιστοι. Όποιον αγώνα και να κάνουμε δεν θα αλλάξουμε τίποτε, παρά μόνο με το τηλεκοντρόλ της μεταδημοκρατίας θα αλλάζουμε τα πρόσωπα όταν η πλήξη μας γίνεται προσωπικά θανατηφόρα. Έγινε το σύστημα πασαρέλα και εμείς απλά ψηφίζουμε την πολιτική πουτάνα που θα είναι πιο σκερτσόζα στα σαδιστικά κόλπα που θα κάνει στα χαμένα όνειρά μας.

Έχετε πολλές κρεατοελιές; Δείτε γιατί πρέπει να είστε χαρούμενοι!

Έχετε πολλές κρεατοελίες στο σώμα σας και κάθε φορά που τις βλέπετε δυσανασχετείτε;

Ίσως νιώσετε καλύτερα, αν διαβάσετε μία παλαιότερη έρευνα που πραγματοποίησαν ερευνητές του Τµήµατος Γενετικής Επιδηµιολογίας του King's College του Λονδίνου, που καταδεικνύει ότι οι κρεατοελιές στο σώμα αποτελούν ένα φυσικό γενετικό πιστοποιητικό αντιγήρανσης.

Κι όμως! Το αλάτι θεραπεύει τις ημικρανίες! Δείτε πως!

Ένας εναλλακτικός τρόπος να αντιμετωπίσεις τις ημικρανίες!

Σίγουρα θα έχεις αντιμετωπίσει έναν επώδυνο πονοκέφαλο και γνωρίζεις καλά ότι εκείνη τη στιγμή θα έκανες τα πάντα για να απαλλαγείς άμεσα. Για εσένα λοιπόν που αποφεύγεις τη χρήση φαρμάκων, σου βρήκαμε εναλλακτικό φάρμακο και αυτό είναι το αλάτι!

Φτιάξε λοιπόν ένα ρόφημα με ένα ποτήρι νερό, 1 κ.γ αλάτι (κατά προτίμηση κέλτικο ή κρυσταλλικό των Ιμαλαΐων) και φυσικό χυμό από μισό λεμόνι.

Η Ευρώπη της «ισότητας»: Αν προσβάλεις τον Χριστιανισμό πας σπίτι σου. Αν προσβάλεις το Ισλάμ πας φυλακή

Γάλλος εισαγγελέας ζήτησε τρεις έως τέσσερις μήνες ποινή φυλάκισης με αναστολή και περίπου $ 2.000 πρόστιμο σε μια πρώην «ακτιβίστρια» των Femen, που μιμήθηκε την άμβλωση σε μια εκκλησία στο Παρίσι. Μια παρόμοια πράξη σε ένα γαλλικό τζαμί οδήγησε σε αυστηρότερες ποινές για τους παραβάτες,αναφέρει το Russia Today.

Η Eloïse Bouton, 31 ετών τότε μέλος των Femen, εμφανίστηκε τόπλες μέσα στην Καθολική εκκλησία Madeleine στο Παρίσι, λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 2013. Έκανε μια προσομοίωση άμβλωσης με το να μεταφέρει στο βωμό κομμάτια ήπατος μοσχαριού, που συμβόλιζαν το έμβρυο. Η πράξη κορυφώθηκε με την Bouton να ουρεί στα σκαλιά του βωμού.

Η αντίχριστη δήλωση του Βατικανού για την Αγιά Σοφιά και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Γιώργος Θαλάσσης

Είναι γνωστή η αρνητική στάση του Βατικανού απέναντι στον Ελληνισμό στα χρόνια της Εθνεγερσίας του ’21.
Η στάση αυτή υιοθετήθηκε απόλυτα από τους Έλληνες Ουνίτες, που μαζί με τους εβραίους του Ελλαδικού χώρου αντιτάχθηκαν στον αγώνα για ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό φοβούμενοι μια Ανάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.