Η «δημοκρατία» των κομματικών αρχηγών σε αδιέξοδο.

Η αστεία κοινοβουλευτική δημοκρατία, έτσι όπως λειτουργεί στη χώρα μας, δηλαδή ως πελατειακή «δημοκρατία» των κομματικών αρχηγών, πλήρως ελεγχόμενη από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των κρατικοδίαιτων νταβατζήδων, έφτασε σε αδιέξοδο.

Όπως συνέβη κατ’ επανάληψη σε όλη τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, έτσι και σήμερα, η κοινοβουλευτική «δημοκρατία» οδηγεί και πάλι σε νέο αδιέξοδο, αναζητώντας περίεργα συνεργατικά σχήματα, ακόμα και εξωκοινοβουλευτικά. Έφτασε η στιγμή, όπου το πολιτικό σύστημα αποβάλει την θεατρική τεχνητή αντιπαράθεση και αποφασίζει να εμφανίσει τον πραγματικό του εαυτό. Αυτό δηλαδή της πλήρους ταύτισης μεταξύ των διαφόρων συστημικών κομμάτων, τα οποία εξυπηρετούν τα ίδια διαπλεκόμενα συμφέροντα.

Τρεις φορές παρεχώρησε το βασίλειό του ο Τάϊ Πο!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Τρεις φορές παρεχώρησε το βασίλειό του ο Τάϊ Πο, χωρίς ο λαός να μπορέσει να τον παινέψει. Ο Τάϊ Πο έβαζε πάνω από όλα την τιμή και την αξιοπρέπεια. Τα ανάλεκτα του Κομφούκιου γράφουν γι΄ αυτόν: "O Τάϊ Πο μπορούμε πράγματι να πούμε πως ανήλθε ως την ύψιστη αρετή. Τρεις φορές παρεχώρησε το βασίλειό του, χωρίς ο λαός να μπορέσει να τον επαινέσει." (Τα Ανάλεκτα του Κομφούκιου, Φιλοσοφικές συνομιλίες με τους μαθητές του, τόμος Α’, Έκδοση Ίνδικτος, Εισαγωγή, Μετάφραση,Ερμηνευτικές σημειώσεις Σωτήρης Χαλκιάς, σελ.191).
Το ότι δεν μπόρεσε ο λαός να τον παινέψει σημαίνει ίσως, ότι λόγω της ταπείνωσής του απέφευγε τις τιμές. Άλλωστε σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κομφούκιου, "σε χώρα που δεν επικρατεί η Οδός, είναι ντροπή ν΄ απολαμβάνεις τιμές και πλούτη". Ήταν τόσο ταπεινός που του έφτανε ότι είχε καθαρή τη συνείδησή του.

Εγγενήθη το 1952. Κοροηδέβει το 2011.

Εάν χρεοκοπήσουμε -- που το θεωρώ αναπόφευκτο -- και εάν γυρίσουμε σε δραχμή, που δεν είναι αναπόφευκτο (θα κρατούν τις τράπεζες ζωντανές και εμάς σε ευρωσυσσίτια -- αλλά για πόσο καιρό;), αλλά ενδεδειγμένο (εάν δηλαδή υπάρχει αξιοπρέπεια), τότε, πέρα από την προετοιμασία της ΤτΕ και του αναπόφευκτου κλειστού κύκλου insiders, καλό θα ήταν να σκέφτεται κάποιος τι θα ...τρώμε.

Οι περισσότερες αλυσίδες σουπερμάρκετ στις πόλεις είναι "Ευρωπαϊκών" συμφερόντων και τα περισσότερα ράφια έχουν "Ευρωπαϊκά" προϊόντα. Από γαλλικό μοσχάρι μέχρι ιταλικό σπανάκι.

"Πολιτικές διεργασίες"

Κάθε λεπτό που περνά στην πονεμένη ιστορία αυτού του τόπου, αποδεικνύει πως παρά τα ευχολόγια ή τη στάχτη στα μάτια που εκτοξεύεται γύρω μας, παραμένουμε όλοι στην μίζερη αυτοϊκανοποίησή μας.
Αυτοϊκανοποίηση, γιατί ενώ παραδεχόμαστε, συζητάμε και διαολοστέλνουμε όσους μας έχουν καθίσει στο σβέρκο τόσα χρόνια, καθόμαστε στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα των νταβατζήδων να δούμε και να ακούσουμε τι "λύση" θα αποφασίσουν οι "άρχοντές μας".

Το δημοψήφισμα του ΓΑΠ: Αυτοματισμός της κατάρρευσης ή εκτέλεση «εντολής»;

Η καταρρέουσα κυβέρνηση αιφνιδίασε τον πολιτικό κόσμο και τον ελληνικό λαό με το Δημοψήφισμα που εξήγγειλε, για τη νέα δανειακή σύμβαση, ο πρωθυπουργός- ανδρείκελο…
Ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος ψελλίζει αμήχανα…
Όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις γνωρίζουν άριστα ότι ένα τέτοιο Δημοψήφισμα δεν θα σπείρει απλώς άγριες πολιτικές θύελλες, αλλά θα σημάνει και την τελειωτική και παταγώδη ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ του καθεστώτος.
Είναι σίγουρο, και αυτό το γνωρίζουν ΟΛΟΙ, ότι ο ελληνικός λαός, θα πει ΟΧΙ στην κατοχική δανειακή Σύμβαση, όποιο δόλιο τέχνασμα και αν εφευρεθεί…

Δεν βρήκε τίποτα έτοιμο ο Αχιλλέας

ΜΕ 15 ΑΔΕΛΦΙΑ, ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΕΛΑΙΟΧΡΩΜΑΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΗΕΥΘΥΜΙΟΥ

Στην οικοδομή βρήκε το πρωί της Δευτέρας τον 16χρονο μαθητή της Λάρισας, μια κίνηση του οποίου στη διάρκεια της παρέλασης για να τιμηθεί η εθνική επέτειος, έγινε «σύμβολο» αντίδρασης στο πολιτικό σύστημα και αντίστασης στις ασκούμενες πολιτικές, αλλά και αφορμή και αιτία να διχαστούν οι απόψεις της λαρισαϊκής και όχι μόνο κοινωνίας.

H Ρωσία στη μετασοβιετική εποχή

Όψεις της γεωπολιτικής και της πολιτιστικής «επιθετικότητας»

Δημήτρης Μπαλτάς

Στην σύντομη αναφορά θα δείξω ότι η Ρωσία, ύστερα από τις ιστορικές διαμάχες μεταξύ των Σλαβλόφιλων και των Δυτικόφιλων του 19ου αι. και παρά τις ευρασιατικές θεωρήσεις του 20ου αι., δείχνει σήμερα την παρουσία της στον δυτικό κόσμο ως μία δύναμη στρατιωτική-πολιτική, αλλά και πολιτιστική. Αυτό επιχειρεί να επιτύχει σήμερα η Ρωσία με ορισμένους τρόπους, όπως με την οικονομική πρόοδο, την στρατιωτική παρουσία πλησίον των παλαιοτέρων σοβιετικών δημοκρατιών, την σύγχρονη τεχνολογία, το μεταναστευτικό ρεύμα που λειτουργεί και ως πολιτιστικός παράγων, αλλά και την ανασυγκροτούμενη Ρωσική Εκκλησία.

Ο Πρόεδρος της Δημοπρασίας

Θαυμάστε τον, δεν έχει τίποτα να πει για τα σκάνδαλα, την κλοπή του πλούτου της χώρας, τίποτα.

Μπορούσε τουλάχιστον να έχει παραιτηθεί.
Διότι αυτό που υπηρετεί δεν είναι δημοκρατία.

Μάλλον περί δημοπρασίας πρόκειται.

Για ποιο ακριβώς πράγμα θα είναι οι επόμενες Εκλογές;

Λέμε, λέμε, λέμε, αλλά έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι είναι αργά. Όχι για το πώς μας κούρεψαν ή τι θα γίνει με την Ευρωζώνη – έχω καταλήξει ότι όλα αυτά είναι θέατρα, και εμείς θεατές σε κακή θέση που ούτε βλέπουμε, ούτε ακούμε, ούτε ενδιαφέρει κανέναν η γνώμη μας. Είναι φοβάμαι αργά για ψευδαισθήσεις περί πολιτικών επιλογών για εμάς τους Έλληνες. Άπαξ και δεν βγούμε την Ευρωζώνη “χτες”, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο, και κακώς πανηγυρίζετε. Θα φροντίσουν να αργήσουμε να καταλάβουμε τα ψιλά γράμματα.

Όταν ο ΠτΔ αποχωρεί έπειτα από αντίδραση του λαού, το πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει.

Όταν ο αρχηγός του πολιτικού συστήματος (ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας), ίσταται απέναντι στο λαό, δεν γίνεται αποδεκτός από το λαό και αναγκάζεται για οποιονδήποτε λόγο να αποχωρήσει, τότε αυτό το πολιτικό σύστημα έχει πάψει πλέον de facto να υφίσταται. Έχει απλά καταρρεύσει. Δεν γίνεται να το εξηγήσουμε πιο απλά. Η τροπή σε φυγή, του ανωτάτου άρχοντος, του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας, του αρχηγού του κράτους, του εγγυητή του πολιτεύματος, έπειτα από σφοδρές λαϊκές αποδοκιμασίες, δεν επιτρέπουν πλέον σε κανέναν μας να σφυρίζει αδιάφορα και να παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει τι συνέβη.